Άκου πως χαμογελάει – Hear the smile

Χαμογελάει ο θεατής με τον καλλιτέχνη

Το πρώτο θέμα που έχει ενδιαφέρον με συγκινητική και συναισθηματική φόρτιση είναι η σχέση μας με την καλλιτέχνιδα. Με την Κορίνα Πρεβεδουράκη συνεργαστήκαμε και επιμελήθηκα τη δεύτερη ατομική της έκθεση το 1997, με τίτλο «Αλλοτινοί ήρωες σε σύγχρονους καιρούς» στη γκαλερί «Αντήνωρ». Τα θέματά της δέχονται κοινωνικοπολιτικές επιδράσεις, όπως ο άνθρωπος και η ζωή του, σε συνδυασμό με αντιθετικά στοιχεία. Στην παλιά έκθεση παρουσίαζε στοιχεία από την σύγχρονη πραγματικότητα της ζωής του ανθρώπου, εκείνης της περιόδου, με δραματικά γεγονότα, ασθενείς από AIDS, θλιμμένους μετανάστες, βιαιότητες σε ανθρώπους και παιδιά με ένα αναπάντεχο συνδυασμό ηρώων από εικονογραφήσεις παιδικών βιβλίων, με την Κοκκινοσκουφίτσα, τη Χιονάτη, το Μίκυ Μάους, σχολιάζοντας το δράμα με προσφυγή σε ουτοπικούς ήρωες. Έργα με σουρεαλιστική έμπνευση και ενδιαφέρον, όπως η εικόνα του τότε εξωφύλλου με το έργο “Απορρίματα και απορίες”, που απεικονίζει το ξαπλωμένο ψάρι με γυμνά γυναικεία πόδια, μία γυναίκα-ψάρι, πεταμένη σε σκουπιδότοπο, με επιρροή από τον Magritte.

Η Κορίνα Πρεβεδουράκη έχει μια συνέχεια και μια συνέπεια μέσα από τα βιώματά της. Οι σπουδές της στην Σχολή Βακαλό, αρχικά με τον Γιάννη Βαλαβανίδη, τον Βαγγέλη Δημητρέα, και άλλους δασκάλους και στη συνέχεια στο Μιλάνο στην Accademia di Belle Arti di Brera στο εργαστήριο ζωγραφικής του Luciano Fabro, εμπλουτίζουν με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των δασκάλων της, την δημιουργία της. Στη συνέχεια με τη διδασκαλία της στην Δευτεροβάθμια εκπαίδευση ως εικαστικός εκπαιδευτικός επί τριάντα δύο χρόνια, πρόσφερε τρόπους αναζήτησης και δημιουργικότητας, ενώ, παράλληλα, όμοια επηρεάστηκε από τους μαθητές και τις μαθήτριές της.

Η Κορίνα στη δημιουργία της έχει μία διάθεση ανατρεπτική, με αντιθετικά στοιχεία, έντονα σουρεαλιστικά χαρακτηριστικά, σε όλα τα πεδία, μία κριτική ματιά στα εικονογραφικά στοιχεία, στις τεχνικές της, στην μορφοπλαστική και τεχνοτροπική εφαρμογή με έντονο στοιχείο τις επιρροές της.

Τα έργα είναι δημιουργίες των τελευταίων τριών ετών, και είναι έργα σχετικά μικρών και μεσαίων διαστάσεων, συνήθως ακρυλικά σε μουσαμά, ενώ τα μικρά έργα, 30Χ30 εκατοστά είναι ακρυλικά σε ξύλο. Ταυτόχρονα χρησιμοποιεί και κάποια collage, με επικολλήσεις σχετικές με το θέμα.

Ο τίτλος της έκθεσης εξαιρετικά ανατρεπτικός, πραγματικά αιφνιδιάζει, μιας και συνδυάζει πολλά στοιχεία, εντάσσει μια άλλη αίσθηση, την ακοή, με χιούμορ στην θέαση, στο οπτικό στοιχείο. Φυσικά, ο τίτλος υπονοώντας με χιουμοριστική προσέγγιση της εικονογραφικής δημιουργίας οδηγεί τους θεατές σε ερωτηματικά, προβληματισμούς και διαφορετικές ερμηνείες.

Ένα άλλο στοιχείο που χαρακτηρίζει τη δημιουργία της από το 1997, διατηρείται και εξελίσσεται ως προς τις επιλογές των επιδράσεων. Η καλλιτέχνης επηρεάζεται, οικειοποιείται, συνομιλεί και μεταλλάσσει μορφές, εικόνες σημαντικών πρωτοποριακών καλλιτεχνών που έγραψαν ιστορία στην τέχνη προηγούμενων δεκαετιών, όπως οι Manet, Poussin.

Εικονογραφικά, θεματικά είναι έντονο το στοιχείο της σουρεαλιστικής ανάπτυξης, όπου η εικόνα γεννά ερωτηματικά και ταυτόχρονα σε πολλά έργα ενσωματώνει το σαρκασμό. Κάθε έργο δημιουργεί ερωτήματα για το τί αναπαριστά και σε σχέση με τον τίτλο. Τα ερωτήματα σε σχέση με τη θεματική της αναπαράστασης, στα εικονογραφικά στοιχεία των έργων, δημιουργούν με χιούμορ μια επιτυχία στην σκέψη και την πρόσληψη του θεατή.

Τέλος, όλα τα έργα προκαλούν χαμόγελο, ερωτηματικά και συχνά αναπάντεχη αίσθηση. Τα “Παιχνίδια στη Χλόη” συνδυάζουν μια παιχνιδιάρικη διάθεση μέσα στη φύση. Στο πάνω μέρος βλέπουμε τα πόδια μιας κοπέλας με πέδιλα και στο κάτω μέρος τα πόδια τριών νέων κοριτσιών που ανάσκελα παίζουν στη φύση. Το έργο της πρόσκλησης “Διαβαίνοντας το δάσος”, παρουσιάζει μία νέα κοπέλα με κόκκινο φόρεμα και μπότες καθιστή μπροστά σε δέντρο κοιτά το θεατή και δεξιά της βρίσκεται ένας λαγός. Το “Εξ’ αρχής”, μπροστά από ένα καμμένο δάσος παρουσιάζει ένα κοριτσάκι που γελάει έντονα, ενώ αριστερά ένα καθιστό αγόρι ταΐζει ένα κατσικάκι. Το “Αποφασισμένα” είναι ένας νέος άντρας με μούσι, με φόρεμα και μπότες, καθιστός σε καναπέ με φυτά στο φόντο. Το “Μούσα είναι ο ποιητής” αναφέρεται στο Manet. Μία ανδρική μορφή με μούσι μέσα στις φυλλωσιές κοιτά από πολύ κοντά μία μικρή γυμνή γυναικεία μορφή. Η επιρροή του Manet συνεχίζεται στο έργο “Ανοιξιάτικη επίσκεψη” με πολλές λεπτομέρειες και επικολλήσεις, εμπνευσμένο από την “Ολυμπία”, και στο “Αταίριαστοι καρποί” με αναφορά στο “Πρόγευμα στη χλόη”. Το “Άνοιξη” είναι ένα υπέροχο ανθισμένο δέντρο, και οριζόντια στη σύνθεση ένα τεράστιο κλαδί. Στο έργο “Απόδραση” μια μεταλλική μάσκα με κέρατα μπροστά από ένα έντονο μάτι και μια μικρή γυναικεία μορφή που γλιστράει προς τα κάτω. Άπειρα ερωτηματικά. Το “Όπως συνήθως” συνομιλεί με τον Poussin. Το “Αυτό που δεν συνέβη” το οποίο παραπέμπει στο έργο “H τέταρτη τάξη” του Giuseppe Pellizza da Volpedo, γνωστό από την εναρκτήρια σκηνή ταινίας “1900” του Μπερτολούτσι.

Ουσιαστικά τα έντονα αφηγηματικά, αλληγορικά ερωτηματικά έργα της Κορίνας Πρεβεδουράκη, με επιρροές της σύγχρονης εποχής, έργα γεμάτα ανατροπές, με επιτυχία παραπέμπουν σε χαμόγελο, σε μια αδιέξοδη χιουμοριστική εκδοχή της ζωής, με αναπάντεχα σουρεαλιστικές αφηγήσεις έχοντας πάντα ως φόντο την φύση δημιουργώντας διαφορετικές απορίες και ερμηνείες.

Δρ. Λίνα Τσίκουτα
Ιστορικός τέχνης
Επιμελήτρια Εθνικής Πινακοθήκης